یوسفستان

💡 تا پری به ‌عرض آمد موج شیشه عریان شد پیرهن ز بس بالید دهر یوسفستان شد

💡 جمال بی‌نشان در پردهٔ دل چشمکی دارد که در اندیشهٔ ما خاک‌گرد و یوسفستان شو

💡 از دل تارست در چشم تو دنیا بی صفا یوسفستان است عالم دل مصفا کرده را

💡 این چه لطف است که برخود چونظر اندازد یوسفستان شود ازپرتو عارض بدنش

💡 ما ز گل پیراهنان صائب به بویی قانعیم از نسیمی یوسفستان می شود زندان ما