یحیف

[ویکی الکتاب] معنی یَحِیفَ: که ستم کند
ریشه کلمه:
حیف (۱ بار)
حیف به معنی میل در حکم است (مفردات) که آن را حکم جور گویند. «حاف علیه حیفاً: جارو ظلم». در نهج البلاغه حکمت 261 فرموده: «... اِنْ کانَتِ الرَّعایا قَبْلی لَتَشْکُو حَیْفَ رُعاتِها وَ اَنِّنی الْیَوْمَ لاَشْکُو حَیْفَ رَعِیَّتی» رعیّتها پیش از من از ظلم زمامداران شکایت می‏کردند ولی من امروز از ستم رعیّتم شکایت دارم. معنی آیه چنین است: یا می‏ترسند که خدا و رسول بر آنها ستم کند.

💡 و یطمع فیه الجائرون و لم یزل یحیف علیهم طرفه و یجور