چار مذهب

چارمذهب. [ م َ هََ ] ( اِخ ) کنایه از حنفی ̍، شافعی، مالکی و حنبلی. ( آنندراج ) ( غیاث ). چهارمذهب. چارمذهب اهل تسنن،مذهب حنفی، مذهب شافعی، مذهب حنبلی و مذهب مالکی.

کنایه از حنفی - شافعی - مالکی - حنبلی.

💡 کی ز هفتاد و دو ملت می توانی یافتن اختلافی را که من در چار مذهب یافتم

💡 روافض آنکه ازتوحید دور است بعلم چار مذهب خود کفور است

💡 میی گو چو آب زلال آمده است به هر چار مذهب حلال آمده است

💡 شرع احمدبین که صادق دیده است چار مذهب اندر او گردیده است

💡 گرچه همچون قطب گردون در تجرد ثابتم دختران نعش را در چار مذهب شوهرم