پاک و ناپاک

پاک و ناپاک. [ ک ُ ] ( ترکیب عطفی، ص مرکب ) درست و نادرست.

( صفت ) هم از پاک و هم از ناپاک درست و نادرست.

💡 به صفت آب طهارت نبود آب طهور پاک و ناپاک چو از جمله اضداد بود

💡 به باد ای فلک برده آن خاک را جدا کن ز هم پاک و ناپاک را