نازک تن

لغت نامه دهخدا

نازک تن. [ زُ ت َ ] ( ص مرکب ) ظریف. لطیف. نازپرورده. نازک بدن.

فرهنگ فارسی

( صفت ) نازک بدن.

جمله سازی با نازک تن

💡 ای سرو سهی تازه نهالت چونست نازک تن چون آب زلالت چونست

💡 من آن نازک تن تازه جوانم که دیدی در فلان جائی چنانم

💡 مشکین سر زلف یا رو نازک تن او کز ناز نگشت باد بیرامن او

💡 به نازک تن بپوش آنگه حریر از لالهٔ حمرا به روی یکدگر چون شاهد گل هفت پیراهن

💡 ناز می کرد به پیراهن نازک تن تو نازنینا چه خبر شد که کفن پوش شدی

💡 مگر صد ره ترا گفتم ازین پیش مکن بیداد بر نازک تن خویش