لغت نامه دهخدا
ناریت. [ری ی َ ] ( از ع، مص جعلی، اِمص ) مأخوذ از تازی، خشمگینی و غضبناکی. آتشین مزاجی. تندی. ( ناظم الاطباء ).
ناریت. [ری ی َ ] ( از ع، مص جعلی، اِمص ) مأخوذ از تازی، خشمگینی و غضبناکی. آتشین مزاجی. تندی. ( ناظم الاطباء ).
۱ - آتشی بودن آتشی ۲ - خشمگینی آتشی مزاجی.
💡 آن نظری جو که آن هست ز نور قدیم کاین نظر ناریت همچو شرر میرود
💡 گنج تو در زیر خاک و شهوت ناریت بر زبر گنج پاک اژدر ریمن