لب گشادن

لب گشادن. [ ل َ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) مقابل لب بستن. سخن گفتن. سخن آغازیدن. بگفت آمدن. لب گشودن:
نباید گشادن در این کار لب
بر شاه باید شدن نیم شب.فردوسی.چنین گفت پس با دبیر بزرگ
که بگشای لب را تو ای پیر گرگ.فردوسی.نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی
پیش لعل شکرینت سر انگشت بخاید.سعدی.

( مصدر ) شروع بسخن گفتن کردن لب گشودن.

💡 بدیدم که این گنبد دیرساز نخواهد همی لب گشادن به راز

💡 یک آه گرم صیقل زنگار عالمست موقوف لب گشادن ما کار عالمست

💡 ببستن کمر و لب گشادن از خنده همی میان و دهان ترا نبیند رای