کلمهی «سرسینه» در علوم و فنّاوری غذا به بخش جلویی و بالایی لاشهی حیوان، بهویژه گاو و گوسفند، گفته میشود که بین گردن و شکم قرار دارد و گوشت این قسمت به دلیل داشتن بافت همبافته و کمی چربی، برای پختن طولانی و خورشهای آبدار مناسب است. این واژه در فارسی بهطور سنتی برای اشاره به بخش سینه حیوان بهکار میرود و در صنعت گوشت و قصابی بهصورت مشخص برای دستهبندی لاشه اهمیت دارد. گوشت سرسینه معمولاً بافتی سفتتر و فیبری دارد، بنابراین برای پخت آرام، آبپز کردن، خورشت، سوپ و دودی کردن مناسب است. در آشپزی، این بخش به دلیل ترکیب بافت گوشت و چربی، طعمی غنی و عطر مطبوعی به غذا میدهد. سرسینه شامل استخوان، عضلات و چربی میشود و برشهای مختلف آن بسته به نوع غذا متفاوت استفاده میشوند. این قسمت از حیوان از نظر تغذیهای پروتئین بالا و چربی متوسط دارد و انرژیزا محسوب میشود. در صنایع فرآوری گوشت، سرسینه ممکن است برای تهیه گوشت چرخکرده، کباب، خورشت و غذاهای سنتی استفاده شود. از نظر علمی، این اصطلاح با واژههایی مانند «brisket» در انگلیسی هممعنی است و استانداردهای مشخصی برای برش و بستهبندی آن وجود دارد. این بخش از گوشت به دلیل طعم و قابلیت پخت متنوع، در آشپزی خانگی و صنعتی بسیار محبوب است.
سرسینه
فرهنگستان زبان و ادب
{brisket} [علوم و فنّاوری غذا] بخشی از لاشه که شامل بخش های پیشین و پایین دنده هاست
{cephalothorax} [اقیانوس شناسی، جانور شناسی] بخشی از بدن برخی از سخت پوستان که از به هم پیوستن سر و سینه به وجود می آید
دانشنامه عمومی
سرسینه بخشی از لاشه گاو و گوسفند است که شامل بخش های پیشین و پایین دنده ها است. این قسمت یکی از هشت برش اصلی خوردنی از لاشه این حیوانات است. ماهیچه های سینه ای سطحی و عمیق، ماهیچه های سرسینه را تشکیل می دهند. از آنجا که گاو و گوسفند استخوان ترقوه ( استخوان چنبره ) ندارند ماهیچه های سرسینه ۶۰ درصد از وزن بدن دام را در حالت ایستاده تحمل می کنند. این امر نیاز به مقدار زیادی بافت همبند دارد و بنا بر این گوشت حاصله را باید با روش صحیحی پخت تا این بافت همبند تُرد شود.
جمله سازی با سرسینه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ویسّه که جومه بَیْبُومْ تنه تَنْ روزی دسّهوارْ، دوستِ سرسینه سٰاونْ
💡 در شهرستان ایرانشهر، لباس مردان(لباس بلوچی) متشکل از پیراهن دراز و یقه باز، شلوار گشاد، دستار (لنگ) و جلیقه (باسکت)، و بعضاً کلاه است لباس زنان هم پیراهن بلندی است که با سوزندوزی در قسمتهای سرآستین، جیب (گپتان)، دم پا و سرسینه تزئین شدهاست.