سِر احمد سلمان رشدی، نویسنده و مقالهنویس هندیالاصل با تابعیت بریتانیا، زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷ میلادی است. شهرت جهانی او با نگارش رمان «بچههای نیمهشب» آغاز شد که برای آن موفق به کسب جایزه معتبر بوکر گردید. آثار رشدی اغلب ریشه در شبهقاره هند دارند و از منظر ژانری، اغلب در گونه «رئالیسم جادویی» دستهبندی میشوند. با این حال، چهارمین اثر او با عنوان «آیات شیطانی» جنجالها و اعتراضات گستردهای را در میان کشورهای اسلامی برانگیخت. متعاقب این امر، فتوای قتل صادره از سوی آیتالله روحالله خمینی، رهبر مذهبی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، سبب شد که سلمان رشدی سالهای طولانی را در خفا و زندگی پنهانی سپری کند و تنها در مناسبتهای بسیار محدود عمومی ظاهر شود.
رشدی در سال ۱۳۲۶ هجری شمسی در بمبئی و در خانوادهای مسلمان به دنیا آمد. او در سیزده سالگی برای ادامه تحصیل به انگلستان اعزام شد و مدتی برای تأمین مخارج زندگی به نوشتن مقالات تبلیغاتی مشغول بود و سپس تابعیت بریتانیا را دریافت کرد. رشدی در مصاحبهای با مجله اشپیگل در اردیبهشت ۱۳۷۱، در مورد فضای خانوادهاش اظهار داشت که با وجود گرایش خانواده به اسلام، دین در خانه نقشی محوری نداشته و او تنها سالی یک بار برای عبادت به مسجد برده میشد و اغلب دوستانش غیرمسلمان بودند؛ او همچنین اشاره کرد که پدرش به احکام شرعی مانند منع نوشیدن مشروبات الکلی پایبند نبود و خود را «مسلمان بدی» توصیف کرد. در طول زندگی خود در انگلستان، او به بیدینی مطلق رسید و این دیدگاه را بهطور رسمی در مصاحبهای با مجله اشتترن در آبان ۱۳۷۱ تحت عنوان «من قهرمان نیستم»، اعلام کرد.
بر اساس دیدگاههای مطرحشده در منبع، کتاب «آیات شیطانی» تلاشی از سوی سلمان رشدی در راستای مأموریتی تحت حمایت غرب و صهیونیسم برای مقابله با رشد روزافزون اسلامخواهی در جهان تلقی میشود. این اثر که خود رشدی آن را «حاوی ضدیت و شک بنیادی» نامیده است، مستقیماً به ساحت مقدس پیامبر اکرم (صلیالله علیه و آله وسلّم) و مقدسات مسلمانان اهانت کرده است. این رویکرد نویسنده در تقابل با اسلام، زمینهساز واکنشهای تندی شد، بهگونهای که برخی تحلیلها این اقدام را تلاشی از سوی «استکبار جهانی» برای پیشگیری از صدور انقلاب اسلامی ایران میدانند، که ریشه آن در بعثت پیامبر اعظم (صلیالله علیه و آله وسلّم) دیده شده بود و تصور میشد با توهین به ایشان میتوان از این امر جلوگیری کرد.