لغت نامه دهخدا
راه پویان. ( نف مرکب، ق مرکب ) راه پوینده. || شتابان و بتعجیل و معجلا. ( ناظم الاطباء ). چابک.
راه پویان. ( نف مرکب، ق مرکب ) راه پوینده. || شتابان و بتعجیل و معجلا. ( ناظم الاطباء ). چابک.
راه پوینده. شتابان و بتعجیل و معجلا
💡 سوی شهر ایران نهادند روی همه راه پویان و دل کینهجوی
💡 فگندم سوی راه پویان نوند بدین آگهی پیش شاه بلند