راه پویان

لغت نامه دهخدا

راه پویان. ( نف مرکب، ق مرکب ) راه پوینده. || شتابان و بتعجیل و معجلا. ( ناظم الاطباء ). چابک.

فرهنگ فارسی

راه پوینده. شتابان و بتعجیل و معجلا

جمله سازی با راه پویان

💡 سوی شهر ایران نهادند روی همه راه پویان و دل کینه‌جوی

💡 فگندم سوی راه پویان نوند بدین آگهی پیش شاه بلند