خاموش گشتن

خاموش گشتن. [ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) بی صدا گشتن. بی سخن گشتن. خاموش شدن. خاموش گردیدن. اِنصاف. اِرمام. رجوع به «خاموش شدن » و «خامش گردیدن » شود:
بروی اندر افتاد و بیهوش گشت
نگفتش سخن هیچ و خاموش گشت.فردوسی.- خاموش گشتن آتش؛ خاموش شدن آن. انطفاء.
- خاموش گشتن از اندوه یا خشم؛ بیرون آمدن از خشم یا اندوه. وُجوم. ( تاج المصادر بیهقی ).
- خاموش گشتن چراغ یا شمع؛ فرومردن آنها.

بی صدا گشتن بی سخن گشتن

💡 زین لاف و دعوی احسن و اولاست محتشم خاموش گشتن و به دعا کردن اختصار

💡 شعله را خاموش گشتن پای از خود رفتن است داغ هم گردیدم و آسودگی حاصل نشد

💡 کنون وقت است اگر کوتاه گیرم سوی خاموش گشتن راه گیرم