دل تنک

( دل تُنُک ) (دِ. تُ نُ ) (ص. ) کم حوصله، کم - ظرفیت.

💡 در خوبی و چالاکی چون شعر اثیری تو الا دل تنک او میدانت نمی بینم

💡 تو خود در جهان من می نکنجی مرا بین که بنشانده ام در دل تنک ریشت

💡 پهلو خور هنگامهٔ صحبت نتوان زیست زبن انجمنم‌کاش دل تنک برآرد

💡 شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است چو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است