خار خرما

خار خرما. [ رِخ ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب )خارخرمابن است. خاریست که در درخت نخل می روید. سُلاّءَة جمع سلاّء. ( منتهی الارب ). رجوع به لغت خار شود.

خار خرما بن است.

💡 بخت بد به نگردد از کوشش خار خرما نمی توان کردن

💡 کار شه به شود و کار عدو به نشود نشود خرما خار و خار خرما نشود

💡 دولت آنجا که راهبر گردد خار خرما و خاره زر گردد

💡 مخالفش راگیتی بنوش زهر آمیخت موافقش را گردون ز خار خرما کرد