لغت نامه دهخدا
تدافعی. [ ت َ ف ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به تدافع.
- حمله تدافعی؛ مقابل حمله تهاجمی.
تدافعی. [ ت َ ف ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به تدافع.
- حمله تدافعی؛ مقابل حمله تهاجمی.
( صفت )منسوب به تدافع یا جنگهای تدافعی. جنگهایی که جنب. دفاع دارد نه تعرض و حمله.
💡 افو ۱۸۹ در طراحی تسلیحات تدافعی خود از یک شکل نوآورانه برای سلاح پشتی هواگرد با طراحی شرکت ایکاریا استفاده کرد. این برجک مخروطی چرخنده به صورت دستی با جایگیری در پشت هواگرد ساختار فلزی و گنجایش یک یا دو مسلسل تدافعی در بخش دایرهای پشتی خود را داشت. مسلسل دیگری نیز در سقف هواگرد تعبیه شد.[نیازمند منبع] یک مخزن سوخت ۱۱۰ لیتری درون هر یک از این دمسازهها و پشت هر یک از چرخها قرار داشت.
💡 معرفی خدایان جدید یا مشابه با خدایان رومی با مهمترین حملههای نظامی تهاجمی و تدافعی روم همزمان شد. لیوی (مرگ ۱۷ میلادی) فجایع اتفاق افتاده در دومین جنگ کارتاژ را به رشد فرقههای خرافی، اشتباه در نحوه انجام فال و بیتوجهی به خدایان سنتی روم نسبت داد و عقیده داشت که خشم خدایان از طریق شکست روم در نبرد کانای (۲۱۶ قبل از میلاد) مستقیماً ابراز شدهاست.
💡 ایرانیها در نبردهای هوایی ۱۸۰ روز اول جنگ پیروزیهای چشمگیری داشتند اما فرماندهی نیروی هوایی ایران پس از آن دستور به عملیات تدافعی داد تا از وارد آمدن خسارات بیشتر به نیروی هوایی ایران جلوگیری کند. جنگندههای ایرانی دستور داشتند که به جای تعقیب و انهدام هواپیماهای عراقی فقط جلوی آنها را بگیرند. در طرف مقابل نیروی هوایی ارتش عراق توانست پس از دو سال خود را بازسازی کند.
💡 آدام خاچاتوری ساهاکیان (به ارمنی: Ադամ Խաչատուրի Սահակյան) (متولد ۱۹ اوت، ۱۹۹۶ ایروان– درگذشته ۲ آوریل، ۲۰۱۶ جراکان). سرباز وظیفه، گروهبان ارتش نیروهای نظامی جمهوری ارمنستان و عضو نیروهای تدافعی قرهباغ بود.