درونی

درونی. [ دَ] ( ص نسبی ) مقابل برونی. ( از آنندراج ). درون. اندرون. اندرونی. ( ناظم الاطباء ). داخلی. مقابل بیرونی. خارجی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || باطنی. مقابل بیرونی. ظاهری. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). باطن. ( ناظم الاطباء ). معنوی. حقیقی. ( ناظم الاطباء ):
پیش بیرونیان برونش نغز
وز درونش درونیان رامغز.نظامی.خواری خلل درونی آرد
بیدادکشی زبونی آرد.نظامی.|| مونس و معتمد. ( ناظم الاطباء ). خودمانی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). اهل درون؛ بطن من فلان و به؛ درونی و خاصه وی شد. ( منتهی الارب ).

( صفت ) ۱ - داخلی باطنی. ۲ - معنوی حقیقی.
مقابل برونی درون اندرون مقابل بیرونی خارجی

interiore

💡 گرمی مجوی الا از سوزش درونی زیرا نگشت روشن دل ز آتش برونی

💡 ذوق درونی و درد لازمه عاشقیست هر که در و این دو نیست عشق برو شد حرام

💡 حالت درونی امکان‌پذیر می‌باشد، که در این جا به صورت یک

💡 مرا نیاز درونی ز صدق دل با تست که زهد ظاهر یاران طریق زراقی است

💡 نه درونی نه برونی که از این هر دو فزونی نه ز شیری نه ز خونی نه از اینی نه از آنی

💡 آتش که اندرونی اصحاب خلوت است شمعش نگر، که چون به زبان در گرفته است