گستن

گستن. [ گ ُ ت َ ] ( مص ) کوفتن چنانکه بکوس، یعنی بکوب. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). اصح «کستن » با کاف تازی است.

(گُ تَ ) (اِمص. ) کوفتن.

کوفتن یعنی بکوب

کوفتن.

💡 که دارای خاکی غنی از لحاظ معدنی میباشد ک حاوی طلا، نقره، تنگستن میباشد.

💡 دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است قطره را از خودگستن دل به دریا بستن است

💡 بفرمود کورا زهم بندبند گستند و تنش اندر آتش فکند

💡 چو نتوان رشتهٔ گردون گستن بباید دل درو ناچار بستن