لغت نامه دهخدا
خاری. ( اِخ ) تخلص شاعری تبریزی بوده است که این بیت از اوست:
بخت آنم کو که خواب آلوده برخیزی شبی
ناله ام بشناسی و گوشی بفریادم کنی.( از قاموس الاعلام ترکی ج 3 ص 2011 ).
خاری. ( اِخ ) تخلص شاعری که اصلاً اصفهانی و مسکنش سمنان بود این بیت از اوست:
نام لیلی به سر تربت مجنون مبرید
بگذارید که بیچاره قراری گیرد.( از قاموس الاعلام ترکی ج 3 ص 2011 ).