واژه نُسُک در زبان عربی به عبادتی اطلاق میشود که علاوه بر جنبههای عمومی پرستش، شامل اعمال قربانی و ذبح نیز میگردد. این مفهوم در قالبهای مختلف صرفی، معانی و کاربردهای گوناگونی پیدا میکند. برای نمونه، عِبَادَتِی به معنای پرستشِ من است، حال آنکه نُسُکِی به عبادتِ من اشاره دارد که بهطور ویژه شامل قربانی کردن نیز میشود. اشکال مختلف این کلمه، هرکدام دامنه معنایی خاص خود را دارند. بهعنوان مثال، نَاسِکُوهُ که در اصل ناسِکُونَهُ بوده و به سبب مضاف واقع شدن، نون آن حذف گردیده، به معنای عبادتکنندگانِ آن است. همچنین، مَنَاسِکَکُمْ و مَنَاسِکَنَا که هر دو از مصدر میمی مَنْسَک مشتق شدهاند، به ترتیب به عبادتهای شما و عبادتهای ما تعبیر میشوند. این مصدر میمی، خود اسم زمان و مکان است و در اینجا بهصورت مصدری و به معنای عبادتی جامع شامل قربانی و ذبح به کار رفته است. واژه مَنسَکاً نیز شکل مفرد این مفهوم است که بهطور کلی به معنای عبادت و با همان ویژگی جامعیت شامل قربانی استفاده میشود. این واژه و مشتقات آن، بهویژه در متون دینی و در توصیف مناسک حج و دیگر عبادات توأم با قربانی، کاربرد فراوانی دارند و بر آیینی بودن این اعمال تأکید میکنند.
عبادتی
دانشنامه اسلامی
معنی نُسُکٍ: عبادتی که مشتمل بر قربانی و ذبح هم هست
معنی نُسُکِی: عبادت من (عبادتی که شامل ذبح و قربانی کردن هم می شود)
معنی نَاسِکُوهُ: عبادت کنندگان آن (عبادتی که شامل ذبح و قربانی کردن هم می شود. در اصل ناسکون بوده که به دلیل مضاف واقع شدن نون آن حذف گردیده است)
معنی مَّنَاسِکَکُمْ: عبادتهای شما (کلمه منسک مصدر میمی، و اسم زمان و مکان است از نسک و در عبارت "فَإِذَا قَضَیْتُم مَّنَاسِکَکُمْ فَـﭑذْکُرُواْ ﭐللَّهَ " مصدر میمی و به معنای عبادت است، عبادتی که مشتمل بر قربانی و ذبح هم هست )
معنی مَنَاسِکَنَا: عبادتهای ما (کلمه منسک مصدر میمی، و اسم زمان و مکان است از نسک و در عبارت "فَإِذَا قَضَیْتُم مَّنَاسِکَکُمْ فَـﭑذْکُرُواْ ﭐللَّهَ " مصدر میمی و به معنای عبادت است، عبادتی که مشتمل بر قربانی و ذبح هم هست )
معنی مَنسَکاً: عبادت (کلمه منسک مصدر میمی، و اسم زمان و مکان است از نسک و در عبارت "فَإِذَا قَضَیْتُم مَّنَاسِکَکُمْ فَـﭑذْکُرُواْ ﭐللَّهَ " مصدر میمی و به معنای عبادت است، عبادتی که مشتمل بر قربانی و ذبح هم هست )
ریشه کلمه:
عبد (۲۷۵ بار)ی (۱۰۴۴ بار)
جمله سازی با عبادتی
مجموعه بزرگی از متون ارمنی – تُرکی میتوان در متون عبادتی ارمنی مسیحی تا ۱۹۵۰ یافت.