علیون

علیون. [ ع ِل ْ لی یو ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عِلّی در حالت رفع. رجوع به عِلّی شود. || ( اِخ ) منزلی است در آسمان هفتم که درآن ارواح مؤمنان باشد. ( منتهی الارب ). طبقه بالایین بهشت. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عِلّیین شود.
علیون. [ ] ( اِخ ) نام تیره ای ( بطنی ) است از حجایا، که آن یکی از قبایل بادیه شرق اردن است. این بطن به شش فخذ ذیل تقسیم میشود: حمادات، بطنة، زعاریر، طحائرة،شحادات، هدایات. ( از معجم قبائل العرب ج 2 ص 820 ).

(عِ لِّ ی ) [ ع. ] (اِ. ص. ) جِ عِلّیُ. ۱ - بلندی - ها. ۲ - عالی ترین درجات بهشت. ۳ - ملکوت اعلی.

۱. = عُلی
۲. بلندی ها.
۳. بلندترین درجۀ جنت، بالاترین درجات بهشت.
۴. ملکوت اعلی.

علیین:جمع علی، بلندیها، بلندترین درجه جنت، بالاترین درجات بهشت، ملکوت اعلیاعلاعلیین:بهشت برین، برترین مقام بهشت
( صفت اسم ) جمع علی در حالت رفعی ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) علیین ۱ - بلندی ها. ۲ - بالاترین درجات بهشت. ۳ - غرفه های بهشت. ۴ - ( به معنی مفرد ) بهشت. ۵ - ( به معنی مفرد ) آسمان هشتم قایمه عرش. توضیح مولف المنجد در ماده ( ع ل ی ) کلمه را جمع علی ( بسکر اول و دوم مشدد ) دانسته ولی قدما آن را شبه جمع محسوب داشته اند نه جمع و مولف المنجد خود در ذکر قواعد صرفی مقدمه کتاب ( در ذکر جمع ) علیون را در ردیف ارضون و علمون و اهلون و غیره آورده گوید که اینها با وجود عدم استجماع شروط در ردیف جمع مذکر سالم می شمارند.
نام تیره ای است از حجایا که آن یکی از قبایل بادیه شرق اردن است

[ویکی الکتاب] معنی عِلِّیُّونَ: جاهایی یا چیزهایی که دارای علو(برتری) روی علو دیگر و یا به عبارتی علو دو چندانند
ریشه کلمه:
علو (۷۰ بار)

جِ عِلّیُ.
بلندی -‌ها.
عالی ترین درجات بهشت.
ملکوت اعلی.

💡 در اساطیر سوریه باستان، الوهیم فرزندان اِل بودند، که برترین و رئیس آنان، (ال علیون)، حداد نام داشت، که توسط مردم به بعل (رئیس) شناخته می‌شد. دشمن الوهیم، «یم»، اولین مخلوق ال، بود.

💡 گلشن جنت نه این اصحاب راست زانک علیون ذوی الالباب راست

💡 چو خوان را پیش علیون نهادند سر دربان ز در بیرون نهادند