«یغماگر» واژهای فارسی است که از ترکیب «یغما» به معنای غارت و چپاول، و پسوند «ـگر» به معنای انجامدهنده کار ساخته شده است. این کلمه به فردی گفته میشود که اموال دیگران را به زور یا به صورت غیرقانونی غارت میکند و دست به چپاول میزند. «یغماگر» معمولاً بار معنایی منفی دارد و در توصیف اشخاص یا گروههایی به کار میرود که فاقد پایبندی اخلاقی و اجتماعی هستند. در متون تاریخی، این واژه برای اشاره به مهاجمان، راهزنان یا نیروهایی بهکار رفته که شهرها و روستاها را مورد غارت قرار میدادند. در ادبیات فارسی نیز «یغماگر» گاه به صورت استعاری استفاده میشود و میتواند نماد ستم، تجاوز به حقوق دیگران یا ظلم باشد. این واژه تنها به غارت مادی محدود نمیشود و در برخی متون به غارت معنوی یا فکری نیز اشاره دارد. کاربرد «یغماگر» همواره حسی از ناامنی، خشونت و تجاوز را در ذهن مخاطب ایجاد میکند.
یغماگر
لغت نامه دهخدا
یغماگر. [ ی َ گ َ ] ( ص مرکب ) غارتگر. یغماکننده. چپاولگر. چپوچی. تاراج گر. ( یادداشت مؤلف ). || می خوار. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ معین
(یَ گَ ) [ تر - فا. ] (ص مر. ) غارتگر، تاراج گر.
فرهنگ عمید
غارتگر.
فرهنگ فارسی
(صفت ) غارتگر تاراج گر.
جمله سازی با یغماگر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چه توان گفت به یغماگر دهر؟ چه توان کرد، چو میباید مرد؟
💡 یغماگر افلاک، سخت بازوست دردی کش ایام، هوشیار است
💡 رویش همه ویران کن فرهنگ و ذکا گشت مویش همه یغماگر هوش و فکر آمد
💡 در فتنهٔ یغماگریِ چشم تو ای شوخ آن چیست که غارتزده در کشورِ ما نیست
💡 نفس یغماگر، چنان یغما کند که ترا در یک نفس، بی پا کند
