گذاردن

گذاردن. [ گ ُ دَ ] ( مص ) گذاشتن. نهادن:
از آنکه روی سپه باشد او بهر غزوی
همی گذارد شمشیرش از یمین و شمال
چو پشت قُنفُذ گشته تنورش از پیکان
هزار میخ شده درقش از بسی سوفال.زینبی.به برسام فرمود کز قلبگاه
به یکسو گذار آنچه داری سپاه.فردوسی.اگر خشت بینداختی و کارگر نیامدی آن نیزه بگذاردی. ( تاریخ بیهقی ). در عرصه و هوا و ولای او قدم صدق میگذارند. ( کلیله و دمنه ). || عبور دادن. گذراندن:
اگر نیز بهرام پور گشسب
بر آن خاک درگاه بگذارد اسب
نه بهرام نه مغز بادا نه پوست
نه آن کم بها را که بهرام از اوست.فردوسی.سپردش بدو گفت بردارشان
از ایران و این مرز بگذارشان.فردوسی.بفرمود تا خادمان سپاه
پدر را گذارند نزدیک ماه.فردوسی.گر او از لب رود جیحون سپاه
به ایران گذارد بدین رزمگاه.فردوسی.بفرمود پس تا منوچهرشاه
ز پهلو به هامون گذارد سپاه.فردوسی.یکی گنج پرزر بسپارمش
کلاه از پر چرخ بگذارمش.فردوسی.ز بازو چوبگذاردی تیغ تیز
برآوردی از بربری رستخیز.فردوسی.که من خود برآنم کز ایدر پگاه
بدان سوی جیحون گذارم سپاه.فردوسی.بگیرم سر تخت افراسیاب
سر نیزه بگذارم از آفتاب.فردوسی.پرستنده گفتا چو فرمان دهی
گذاریم تا کاخ شاهنشهی.فردوسی.بدل خرمی دار و بگذار رود
ترا باد از پاک یزدان درود.فردوسی.چو آمد بنزدیک اروندرود
فرستاد زی رودبانان درود
دو کشتی و زورق هم اندر شتاب
گذارید یکسر بر این روی آب.فردوسی.اگر آب بگذارد آن بدنشان
چو آرد بر این مرز واین سرکشان.فردوسی.که خورشید از او شرم دارد همی
سر از آسمان برگذارد همی.شمسی ( یوسف و زلیخا ).خدایا ناصر او باش و از قدر
سر رایاتش از خورشید بگذار.فرخی.چو پولی است این مرگ کانجام کار
بر این پول دارند یکسر گذار.اسدی. || سوراخ کردن:
گروهی ناوک اسطبر دارند
بزخمش جوشن و خفتان گذارند.

(گُ دَ ) [ په. ] (مص م. ) ۱ - گذاشتن، نهادن. ۲ - طی کردن، سپردن. ۳ - منعقد کردن، برقرار کردن.

چیزی را در جایی قرار دادن، نهادن، گذاشتن.

( مصدر ) ۱ - گذاشتن نهادن: کتاب را روی میز بگذار. ۲ - جای دادن مقیم کردن: ببرسام فرمود کز قتلگاه بیکسو گذار آنچه داری سپاه. ۳ - منعقد کردن برپا داشتن: جشن گذاشتن ختم گذاشتن. ۴ - عفو کردن بخشودن: گناهی که تا این زمان کرده ای زشاهان کسی را نیازرده ای. همه شاه بگذارد از تو همی بدین نیکی انگارد از تو همی. ( گودرز خطاب به پیران ویسه ) ۵ - ترک کردن: و بدانک هیچ عبادت مانند نماز نیست و هر که بگذارد دلیل است که ویرا اندر دل نیاز نیست و اندر جان با آفریدگار راز نیست. ۶ - رها کردن ول کردن: گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار در عیش خوش آویز نه در عمر دراز. ( حافظ )

porre
گذاشتن، نهادن.
طی کردن، سپردن.
منعقد کردن، برقرار کردن.

💡 طراح این خودرو که از سال ۲۰۰۸ بر روی این طرح کار می‌کند هدف از ساخت آن را تغییر کاربری سریع برای حرکت در زمین و آسمان اعلام کرده‌است، زیرا این خودرو به خاطر سبکی قادر است در اندک زمان ممکن از حرکت در آسمان به حرکت در سطح زمین و بالعکس مبادرت کند. ابراز امیدواری کرد که پس از پشت سر گذاردن مراحل آزمایشی، این خودرو در مرحله تولید انبوه با قیمتی معادل صد هزار یورو وارد بازار شود.

💡 نفسی چند که در غم گذاردن ستم است همچو گل صرف شکر خنده بیجا کردیم

💡 بنابر این احترام گذاردن با دوست داشتن تفاوت دارد. دوست داشتن و علاقه ممکن است در تمایل درونی سرچشمه داشته باشد اما احترام می‌تواند تنها به‌خاطر جبر محیط در فرد نهادینه شده باشد.

💡 اما راستی را که نه در باقی گذاردنش تمتعی یافتم نه در ذبحش سببی. زیرا نه ماده است که آبستن شود و نه جوان است که بکار آمیختن با مادینگان آید.