چهارتاق

چهارتاق. [ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) که تاق چهار دارد. || کاملاً باز ( ظاهراً در مقام مشابهت به چهارطاق و چهارطاقی ) صفت دری که کاملاً باز باشد. رجوع به چهارطاق شود:در چهارتاق است؛ که هر دو لنگه آن به کلی بازست.

که تاق چهار دارد ٠ یا کاملا باز ٠ صفت دری که کاملا باز باشد ٠

(قدیم): سازه‌ای کوچک و مسقف با چهار دیوار محصور، که معمولا در دشت نزدیک زمین زراعتی احداث می‌شد.

💡 تنها ستون‌های ۴ گانه و طاق جنوبی و اندکی از لبه گنبد این آتشکده باستانی هنوز پابرجاست و سه طاق دیگر و سقف آتشکده بر اثر عدم رسیدگی سقوط کرده‌است. سالم‌ترین قسمت بنا ضلع جنوبی آن است که در آنجا دو گوشواره از چهارتاق، و یکی از تاقهای چهارگانه باقی مانده‌است.

💡 مقبره چهارتاقی توی مربوط به اواخر دوره ساسانیان است و در شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامن کوه، ۳۰۰ متری شمال روستای توی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.