چاچی

چاچی. ( ص نسبی ) منسوب به چاچ. هر چیز منسوب به چاچ ( نام شهری در ترکستان ) عموماً و کمان خصوصاً کمان چاچی: چاچی کمان، کمان ِ منسوب بشهر چاچ:
هر آنگه که چاچی بزه در کشم
ستاره فروریزد از ترکشم.فردوسی.کمانهای چاچی و تیر خدنگ
سپرهای چینی و زوبین جنگ.فردوسی.دو ابرو به مانند چاچی کمان
کزو خسته گشتی دل مردمان.فردوسی.کمانهای چاچی بزه برنهید
همه یکسره ترک بر سرنهید.فردوسی.بخارید گوش آهو اندر زمان
به تیر اندرون راند چاچی کمان.فردوسی.نگون شد سر شاه یزدان پرست
بیفتاد چاچی کمانش ز دست.فردوسی.ستون کرد چپ را و خم کرد راست
خروش از خم چرخ چاچی بخاست.فردوسی.کمان های چاچی و چینی پرند
گرانمایه شمشیرها نیز چند.نظامی ( شرفنامه ).

۱. از مردم چاچ.
۲. تهیه شده در چاچ: کمان چاچی.

( صفت ) ۱- ساخته شده درشهرچاچ: کمان چاچی چاچی کمان.۲- از مردم شهر چاچی. یا چاچی کمان کمان چاچی. ۱- کمان ساخته شده در شهر چاچ. ۲- کمان بسیار خوب.

مرتبط با چاچ؛ به نظر می‌رسد سرزمین یا قبیله باستانی ایرانی بوده شاید هم صحراگردان که کمان‌چاچی آنها نزد دیگران شهره بوده. کمان‌های چاچی و تیر خدنگ/ سپرهای چینی و ژوبین جنگ «فردوسی»

💡 ز بس‌که بهر تماشای رزم خم شد چرخ چو چرخ چاچی شاهش‌ نماند پشت دوتاه

💡 چو تنگ اندر آورد بر گوش شست خدنگ از بر چرخ چاچی بجست

💡 فکند چاچی و خفتان وگرز را برداشت نهاد زین زبر رخش ناتوان رستم

💡 به چاچی کمان راند اندر زمان بزد بر بر دیو تیره روان

💡 به دست اندر آورد چاچی کمان کمانش کمین ساخت بر پهلوان