پرمه. [ پ َ م َ ]( اِ ) بمعنی پرماه است که افزار چیزها سوراخ کردن باشد و بعربی مثقب گویند. ( برهان ). مَتّه:
ور همه اره نهی از بهر رفتن بر سرش
وی قدمها دوخته بر جای چون پرمه بود.رضی الدین نیشابوری.بهر لعلی عقیقی داشته جفت
عقیق از پرمه یاقوت می سفت.امیرخسرو.|| بمعنی پدمه هم آمده است که لخت و حصه و بهره باشد و بعضی به این معنی به ضم اول گفته اند. ( برهان ).
پرمه. [ پ ِ م َ /م ِ ] ( اِ ) کاهلی کردن در کارها. ( برهان ) ( رشیدی ).
(پِ مَ یا مِ ) (اِ. ) = پرمهه: کاهلی در کارها.
= پرما
( اسم ) کاهلی در کارها.
پرمه یا فارمد روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. زادگاه بزرگانی همچون بوعلی فارمدی و شیخ عباسعلی سبزی خراسانی که آرامگاه این بزرگان در این روستا واقع است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۸۰۹ نفر ( ۸۵۶خانوار ) بوده است.
پرمهه: کاهلی در کارها.
💡 ز دانائی بماندی زار و مسکین گهی پرمهر و گاهی گشته پرکین
💡 گذشته پرمهی از غره تا سلخ که بر خود خواب شیرین کردهام تلخ
💡 خانه ما را چراغ کشته پرمهتاب کرد کلفت ایام ما را صاحب اسباب کرد
💡 به پشتش عکس گرز از بس که زدمشت صدف را شد شکم پرمهره ی پشت
💡 از درون سو آشنا و از برون بیگانه رو این چنین پرمهر دشمن من ندیدم در جهان
