ویله کردن

ویله کردن. [ وَ / وِ ل َ / ل ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ویله زدن. بانگ برزدن. نعره برآوردن:
به بالا برآمد جهانجوی مرد
چو رعد خروشان یکی ویله کرد.فردوسی.

( ~. کَ دَ ) (مص ل. ) ناله کردن.

(مصدر ) ۱ - ویله زدن: ((ببالا بر آمد جهانجوی مرد چو رعد خروشان یکی ویله کرد. ) ) ۲ - ناله کردن.

ناله کردن.

💡 ای سوزنی بمدحت سلطان گوهری گاه طویله کردن در و گهر رسید