هطال

هطال. [ هََ طْ طا ] ( ع ص ) باران پیوسته بزرگ قطره نیک بارنده. ( منتهی الارب ). من المطر و السحاب، الهاطل. ( اقرب الموارد ).

(هَ طّ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - ابر بارندة پیاپی. ۲ - اشک روان.

۱. ابر بارنده.
۲. بارانی که به شدت فروریزد.

ابر بارندة پیاپی.
اشک روان.

💡 رخت معاینه ماند بآفتاب منیر دلت چون قلزم و دستت چو ابر هطال است

💡 دل تو، بحری و؛ بحر مواج! کف تو، ابری و، ابر هطال!

💡 ور نمانم آب آبم ده ز عین هم‌چو عینین نبی هطالتین