مقبره

مقبره‌ها به عنوان مکان‌هایی مقدس و تاریخی، نمادهایی از احترام و یادبود به شخصیت‌های مهم و تأثیرگذار در فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف به شمار می‌روند. این سازه‌ها عموماً برای دفن افراد برجسته مانند شاهان، شاعران، و دانشمندان ساخته می‌شوند و هر یک دارای ویژگی‌های خاصی هستند که نشان‌دهنده هنر، معماری و اعتقادات آن دوران می‌باشد. مقبره‌ها نه تنها به عنوان مکان‌های آرامش و استراحت ابدی برای درگذشتگان عمل می‌کنند، بلکه به عنوان جاذبه‌های گردشگری و فرهنگی نیز اهمیت زیادی دارند. بسیاری از گردشگران به دنبال بازدید از این مکان‌ها هستند تا از نزدیک با تاریخ و فرهنگ ملت‌ها آشنا شوند. در ایران، مقبره‌های مشهور همچون آرامگاه حافظ و سعدی، به عنوان نمادهای فرهنگی و ادبی شناخته می‌شوند و هر ساله هزاران نفر را به سوی خود جذب می‌کنند. این مکان‌ها نه تنها یادآور زندگی و آثار بزرگانی هستند که در تاریخ نقش داشته‌اند، بلکه بازتاب‌دهنده هویت و ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی یک جامعه نیز می‌باشند.

لغت نامه دهخدا

( مقبرة ) مقبرة. [ م َ ب َ / ب ِ رَ / م َ ب ُ رَ / م ِ ب َ رَ ] ( ع اِ ) گورستان. ج، مقابر. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). موضع قبور. ( اقرب الموارد ). محل گور. ( ناظم الاطباء ). || گور مرده. ( غیاث ).
مقبره. [ م َ ب َ رَ / رِ ] ( از ع، اِ ) گور. || محل گور. ( ناظم الاطباء ). مقبرة. گورگاه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || گنبد یا عمارتی که بالای بعضی از قبور سازند.

فرهنگ معین

(مَ بَ رَ یا رِ ) [ ع. مقبرة ] (اِ. ) ۱ - گور. ۲ - در فارسی عمارتی که روی قبر سازند.

فرهنگ عمید

گور، گورستان.

فرهنگ فارسی

گور، گورستان، مقابر جمع
( اسم ) ۱ - محل دفن گور. ۲ - عمارتی که روی قبر سازند جمع: مقابر
گورستان جمع مقابر

جملاتی از کلمه مقبره

چه جای مقبرهٔ مجلسی و مسجد شیخ‌؟ که نیست درهوس طوس وطابران رستم
گه گه ز کاخ و سرا بگذر به مقبره ها رو جای خویش ببین ماوای خود بنگر