ناامید

روانشناسان احساس ناامیدی را به عنوان نوعی غم و ناراحتی، ناشی از احساس فقدان و شکاف دردناک یا آزاردهنده بین انتظارات ما و واقعیت تعریف می‌کنند. زمانی که بر این باوریم که باید به یک موقعیت یا خواسته‌ای دست یابیم تا احساس شادی کنیم، باید خود را برای مواجهه با آن نیز آماده کنیم. اگرچه احساسی بسیار ناخوشایند است، اما می‌تواند ما را به درک عمیق‌تری از خود، دیگران و عواملی که واقعاً موجب شادی‌مان می‌شوند، برساند. عوامل مختلفی بر شدت آن که تجربه می‌کنیم تأثیرگذارند. یکی از مهم‌ترین عوامل در تعیین شدت آن، اهمیت واقعه یا اتفاقی است که رخ داده است. به عنوان مثال، خبر اینکه رستوران محبوب شما غذای مورد علاقه‌تان را سرو نمی‌کند، ناامیدکننده است، اما به اندازه خبر عدم استخدام در شغلی که آرزویش را داشته‌اید، تأثیرگذار نیست. عامل دیگری که در این زمینه مهم است، مدت زمانی است که برای وقوع آن اتفاق خاص منتظر بوده‌اید؛ برای مثال، طرد شدن از سوی کسی که سال‌ها به او علاقه داشته‌اید، به مراتب سخت‌تر از پایان یک رابطه کوتاه‌مدت خواهد بود. سومین عامل در تعیین شدت آن، میزان قطعیت نتایج و اتفاقات است. به عنوان مثال، ناامیدی ما از رد شدن در آزمونی که می‌توانیم چندین بار در آن شرکت کنیم، بسیار کمتر از ناامیدی ناشی از شکست در امتحانی است که تنها یک بار فرصت شرکت در آن را داریم.