مکتنف

مکتنف. [ م ُ ت َ ن ِ ] ( ع ص ) پناه جوینده و یک سوشونده. ( غیاث ) ( آنندراج ). || کسی و یا چیزی که احاطه می کند و محصور می سازد. ( ناظم الاطباء ):
حرص و کین هست از طباع مختلف
مر مرا بر چار ضد شد مکتنف.
( منسوب به مولوی، مثنوی چ رمضانی ص 121 ).
و رجوع به اکتناف شود. || مددگار. ( ناظم الاطباء ).
مکتنف. [ م ُ ت َ ن َ ] ( ع اِ ) پناهگاه:
چونکه کردی دم او را آن طرف
گر رود واپس رود تا مکتنف.مولوی ( مثنوی چ رمضانی ص 369 ).

(مُ تَ نِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - احاطه کننده، فراگیرنده. ۲ - پناه جوینده.

احاطه کننده، فراگیرنده.

( اسم ) ۱ - احاطه کننده فرا گیرنده. ۲ - پناه جوینده.
پناهگاه

💡 چونک کردی دم او را آن طرف گر رود پس پس رود تا مکتنف

💡 چون الف از خود فنا شد مکتنف بی و سین بی او همی‌گویند الف

💡 لیک درنده چو ذیب است و به کین کرده کمین نه گله محترم است و نه رمه مکتنف است