مفاجات

مفاجات. [ م ُ ] ( از ع، اِمص ) به ناگاه درآمدن بر کسی و گرفتن آن را. ( آنندراج ). مفاجاة. ناگاه گرفتن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مفاجا و مفاجاة و مفاجاءة شود.
- به مفاجات؛ ناگهان. به ناگاه. بغتةً: به بعضی متنزهات خویش رفته وکنیزکی از جمله سراری بود با خویشتن برده و در حالت مباشرت او به مفاجات فروشد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 107 ). دو سال پادشاهی کرد در جمادی الاخر سنه سبع و سبعین و ثلث مائة به مفاجات فروشد. ( ترجمه تاریخ یمینی ایضاً ص 312 ).
- مرگ مفاجات؛ مرگ ناگهانی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مفاجا شود.
- موت مفاجات؛ مرگ ناگهانی. مرگ مفاجات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- امثال:
حکم حاکم مرگ مفاجات. ( امثال و حکم ج 2 ص 699 ).
مفاجاة. [ م ُ ] ( ع مص ) کسی راناگاه گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ).به ناگاه درآمدن بر کسی و گرفتن آن را. فِجاء. ( منتهی الارب ). و رجوع به مفاجات و مفاجا و مفاجاءة شود.

(مُ ) [ ع. مفاجاة ] (مص ل. ) ناگاه حمله بردن، مرگ ناگهانی.

ناگاه گرفتن، ناگاه آمدن، ناگهان حمله کردن، بناگاه در آمدن برکسی
( مصدر ) ناگهان حمله کردن. ۲ - ناگاه در آمدن. ۳ - ناگهان گرفتن. ۴ - ( اسم ) حمله ناگهانی.یا مرگ (موت ) مفاجات.مرگ ناگهانی.
بناگاه در آمدن بر کسی و گرفتن آن را

مفاجاة
ناگاه حمله بردن، مرگ ناگهانی.

💡 و قسمی دیگر عذابی بود آسمانی چون طاعون و صاعقه و مرگ مفاجات و امثال آن، و این یک قسم آنست که دفع آن ممکن نشود بقوت آدمی. رب العزة گفت عذاب ایشان از آسمان فرستادیم که آدمی را بدفع آن هیچ دسترس نیست، آن گه گفت بِما کانُوا یَفْسُقُونَ این عذاب بریشان بآن فرستادیم که از فرمان ما بیرون شدند.

💡 شربت دیدار تو آب حیات همه صحبت این ناکسان مرگ مفاجات ما

💡 و گفت: اگر غافلان بدانند که از ایشان چه فوت می‌شود از آنچه ایشان در آن اند جمله به مفاجات سختی بمیرند.