مصاحبه

مصاحبه. [ م ُ ح َ /ح ِ ب َ / ب ِ ] ( از ع، مص، اِمص ) مصاحبت. با کسی صحبت کردن. هم صحبت شدن با کسی. با کسی صحبت داشتن. ( یادداشت مؤلف ). || گفتگو با رجلی سیاسی یا مردی دانشمند و عالم در مسائل سیاسی یا علمی و ادبی.
- مصاحبه کردن؛ به گفتگو پرداختن با کسی یا کسانی. به گفت و شنود با صاحب مقامی پرداختن. با صاحب مقامی یا کسانی که اطلاعاتی در امری دارند و غیره به گفتگو پرداختن: امروز نخست وزیر با خبرنگاران مصاحبه کرد. امروز خبرنگاران با نخست وزیر مصاحبه کردند. ( یادداشت مؤلف ).
- مصاحبه مطبوعاتی؛ گفتگوی مرد سیاسی یا اداری با نمایندگان مطبوعات. گفت و شنود اطلاعاتی صاحب منصبی با نمایندگان جراید و خبرگزاران در موضوعی.
|| با کسی یاری کردن. || با کسی همراه شدن. ( یادداشت مؤلف ). || هم صحبتی. همدمی.

(مُ حَ بَ یا بِ ) [ ع. مصاحبة ] نک مصاحبت.، مطبوعاتی، رادیویی، تلویزیونی: گفت و گو با شخصیت سیاسی، فرهنگی، ادبی، علمی یا هر کس دیگر به منظور پخش از رادیو و تلویزیون یا درج در مطبوعات.

۱. با کسی صحبت داشتن.
۲. هم صحبتی، همدمی.
۳. (اسم ) جلسه ای رسمی که در آن شخصی به پرسش هایی که از او می شود پاسخ می دهد.

صاحبت: باکسی صحبت داشتن، باکسی یاروهمدم شدن، همدمی
۱- ( مصدر ) هم صحبت شدن با کسی ۲- ( اسم ) هم صحبتی همدمی. ۴- گفتگو با رجلی سیاسی علمی یا ادبی. یا مصاحب. مطبوعاتی. گفتگوی رجلی سیاسی یا اداری بانمایندگان مطبوعات.
مصاحبت با کسی صحبت کردن

💡 مثل: مصاحبه الاحمق مذموم و مجالسه الجاهل مشووم

💡 «فما بالک نسیت عهود الحمی و رضیت بمصاحبه من لا ثبات له و لا وفاء»