محظوظ

محظوظ. [ م َ ] ( ع ص ) رجل محظوظ و حظیظ و حظی؛ مرد بخت مند و دولتی. ( منتهی الارب ). مرد بخت مند ودارای بهره از روزی و رزق. ( ناظم الاطباء ). دولتی. بهره مند. بهرمند. برخوردار. متمتع. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). بختور. ( غیاث ) ( آنندراج ). کامیاب:
با دو صد اقبال او محظوظ ماست
با دو صدطلب ملک محفوظ ماست.مولوی ( مثنوی، دفتر چهارم ص 232 ).شکر او بر عموم مردم که به صنوف نعم او محظوظ بوده واجب و لازم است. ( تاریخ قم ). و کسی که علی قدر حال از این علم بهره مند و محظوظ نباشد از نوع انسان بیرون است. ( بهجت الروح ص 25 ).
- محظوظ شدن؛ بهره مند شدن. تمتع بردن:
لوح حافظ لوح محفوظی شود
روح او از روح محظوظی شود.مولوی.و جمهور اهل قلم ازمطالعه آن محظوظ و بهره مند شوند. ( تاریخ قم ص 2 ).
- محظوظ کردن؛ بهره مند کردن. متمتع کردن.
- محظوظ گرداندن؛ محظوظ گردانیدن. محظوظ کردن: و مجموع شاهزادگان و نوینان و تمام اعیان و اماثل و ارکان دولت را علی اختلاف طبقاتهم به انعامات خسروانه محظوظ گردانید. ( ظفرنامه یزدی ).
- محظوظ گردیدن؛ محظوظ گشتن. محظوظ شدن: و دیگر رسایل و رقاع و فصول از انواع به مطالعه همه محظوظ گشتم. ( مرزبان نامه چ سال 1317 تهران ص 24 ).
- غیرمحظوظ؛ ناراضی و ناخرسند و ناخشنود. ( ناظم الاطباء ).
|| شادمان. خرم. مسرور. خوشحال و خشنود. راضی و خرسند. ( ناظم الاطباء ).

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) بهره مند، کامروا.

بهره مند، حظ بَرنده.

خوشبخت، بهره مند
(اسم ) خط برده بهره ورمتمتع:... شکر او بر عموم مردم که بصنوف نعم او محظوظ بوده واجب و لازم است.

بهره مند، کامروا.

💡 ای سر محبت تو در جان محفوظ هم دل ز محبت تو هم جان محظوظ

💡 ز آسیب زمان محفوظ باشد ز عمر جاودان محظوظ باشد

💡 کراست وسوسهٔ هستی از حضور عدم نشسته‌ایم به خلوت در انجمن محظوظ