لب شور

لب شور. [ ل َ ] ( ص مرکب ) کمی شور.

( ~. ) (ص مر. ) (عا. ) دارای شوری اندک.

(عا.)
دارای شوری اندک.

💡 زخم کافر نعمت از کان نمک لذت نیافت بعد ازین خود را به قلب شور محشر می زنم

💡 بی نمکدان عقیق لب شورانگیزت آتشی در دل بریان کباب افتاده

💡 گرچه تلخست جواب از لب شورانگیزت آب شیرین برود از تو به شکّردهنی

💡 دلی دیار محبّت، تنی خراب ستم لبی محیط شکایت، سری لبالب شور

💡 زان شکر لب شور در عالم فتاد کان شکر لب تلخ گفتار آمدست