قنوع. [ ق َ ] ( ع ص )خورسند بسندکار به بهره خود. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) نشیب و پست-ی. || بلند و بلندی. از اضداد است. ( منتهی الارب ).
قنوع. [ ق ُ ] ( ع مص ) مایل گردیدن شتر بسوی خوابگاه و پیش اهل خود آمدن. || از چراگاه ترش گیاه بسوی شیرین گیاه آمدن. || به بلندی برآمدن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || بلند شدن پستان گوسفند و نبودن تصوب در آن. ( منتهی الارب ). || سؤال و تذلل کردن. ( از اقرب الموارد ). || خواستن و خوارمندی و نیاز نمودن در سؤال. || خورسند بودن بدانچه قسمت باشد. و این ازلغات اضداد است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
(قَ ) [ ع. ] (ص. ) قانع.
= قانع
۱. خواستن و سؤال کردن.
۲. راضی بودن به قسمت خود.
( صفت ) قانع.
مایل گردیدن شتر بسوی خوابگاه و پیش اهل خود آمدن. یا به بلندی بر آمدن.
قان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زهی ملک سیری کز کمال قوت نفس چو سالکان مجرد گرفته پیشه قنوع
💡 گر به قرب ما قنوعی در محبت شو حریص ور به وصل ما عجولی در بلا شو بردبار
💡 راحت و امن و عافیت گر طلبی درین جهان زهد و قنوع پیشه کن مملکت رضا طلب
💡 به خاکپای عزیزت هنر چنان خوار است که مال درکف فیاض و زر به چشم قنوع
💡 از حریصی کم دران روی قنوع وز تکبر کم دران چهرهٔ خشوع
💡 ز هر عطیه به جز وصل پادشاه قنوع بهر بلیه به جز هجر شهریار صبور
