فرودی

فرودی. [ ف ُ ] ( حامص ) سراشیب بودن. سرازیری: و به یک سو از آن میل نکند سراشیب از بهر فرودی. ( التفهیم ).
- فرودی مایه.رجوع به مدخل فرودی مایه شود.

انحطاط تنزل.

{cadential} [موسیقی] منسوب به فرود

منسوب به فرود.

💡 یک روضه حورعین همه با موی عنبرین یک باغ فرودین همه با زلف مشکبار

💡 خسروا دانی که اهل عالم از احسان تو فیض باد فرودین و ابر نیسان یافتند

💡 ظل ملک که چرخ به جان بوسدش زمین خرم به فضل وی زره آمد چو فرودین

💡 فرودینست شنهشاه و تو بستان لیکن فرودین چون برود فر برود از بستان

💡 احمد معصومی‌فر (زاده یکم فرودین ۱۳۴۰) دیپلمات ایرانی است.

💡 وز گاه بیفتد به سوی چاه فرودین وز صدر برانند سوی صف نعالش