غالیه سودن

لغت نامه دهخدا

غالیه سودن. [ ی َ / ی ِ دَ ] ( مص مرکب ) خوشبوی ساختن. عطاری. غالیه سایی:
چون شب از نافه های مشک سیاه
غالیه سود بر عماری ماه.نظامی.زمین در مشک پیمودن بخروار
هوا در غالیه سودن بخروار.نظامی.

فرهنگ معین

( ~. دَ ) [ ع - فا. ] ۱ - ساییدن غالیه. ۲ - عطر ساختن.

فرهنگ فارسی

۱ - ساییدن غالیه تهیه کردن غالیه. ۲ - خوشبوی ساختن عطر ساختن.

ویکی واژه

ساییدن غالیه.
عطر ساختن.

جمله سازی با غالیه سودن

💡 زمین در مشک پیمودن به خروار هوا در غالیه سودن صدف‌وار