لغت نامه دهخدا
غالیه سودن. [ ی َ / ی ِ دَ ] ( مص مرکب ) خوشبوی ساختن. عطاری. غالیه سایی:
چون شب از نافه های مشک سیاه
غالیه سود بر عماری ماه.نظامی.زمین در مشک پیمودن بخروار
هوا در غالیه سودن بخروار.نظامی.
غالیه سودن. [ ی َ / ی ِ دَ ] ( مص مرکب ) خوشبوی ساختن. عطاری. غالیه سایی:
چون شب از نافه های مشک سیاه
غالیه سود بر عماری ماه.نظامی.زمین در مشک پیمودن بخروار
هوا در غالیه سودن بخروار.نظامی.
( ~. دَ ) [ ع - فا. ] ۱ - ساییدن غالیه. ۲ - عطر ساختن.
۱ - ساییدن غالیه تهیه کردن غالیه. ۲ - خوشبوی ساختن عطر ساختن.
ساییدن غالیه.
عطر ساختن.
💡 زمین در مشک پیمودن به خروار هوا در غالیه سودن صدفوار