طارمی

طارمی. [ رَ ] ( اِ ) نرده. پکوک. || دست انداز. ستن آوند. رجوع به طارم شود.
طارمی. [ رَ ] ( اِخ ) میردوست از شعرای طارم بوده دوازده سال بمجاورت و خدمت روضه رضویه اشتغال داشته و همایون پادشاه وی را از هواخواهان خویش میشمرده است. این شعر بدو منسوب است:
چاکها کز دست عشقش در گریبان من است
هر طرف راهیست کز جانان سوی جان من است.( از صبح گلشن ص 260 ).

( ~. ) (ص نسب. ) ۱ - نردة چوبی یا آهنی که اطراف محوطه یا باغی نصب کنند. ۲ - دست انداز.

۱. نردۀ چوبی یا فلزی که جلو ایوان، باغچه، یا جای دیگر درست می کنند.
۲. [مجاز] ایوان.

تارمی: نرده چوبی یافلزی جلوایوان یاجای دیگر
( صفت ) ۱ - نرده چوبی یا آهنی که در اطراف محوطه یا باغی نصب کنند. ۲ - دست انداز ستن آوند.
میر دوست از شعرای طارم بوده دوازده سال بمجاورت و خدمت روضه رضویه اشتغال داشته و همایون پادشاه ویرا از هواخواهان خویش میشمرده است.

💡 مهدی طارمی، کریم انصاری‌فرد و شهریار مغانلو هم هر کدام ۲ بار این عنوان را به دست آورده اند.

💡 چو در نی بست تن ایمن نشستی ز دل در جان جانت طارمی کو

💡 باشد تفاوتی ز زمین تا بآسمان زان نجم تا بر تنت این نجم طارمی