شاهزاده به عنوان یک عنوان سلطنتی، به فردی اشاره دارد که در سلسله مراتب خانواده سلطنتی قرار دارد و معمولاً فرزند یا نزدیکترین خویشاوند پادشاه است. ویژگیهای شاهزاده شامل مقام و قدرت، آموزشهای ویژه، و مسئولیتهای اجتماعی و سیاسی است. این افراد معمولاً باید در برنامههای رسمی و اجتماعی شرکت کنند و نماینده خانواده سلطنتی باشند. عنوان شاهزاده در فرهنگهای مختلف تاریخچهای غنی دارد. در اروپا، این عنوان معمولاً به فرزندان پادشاهان و ملکهها اطلاق میشود. در حالی که در فرهنگهای آسیایی، مانند ایران باستان، عناوینی چون نوه یا ولیعهد نیز مورد استفاده قرار میگرفت. این عنوان با توجه به ساختارهای سیاسی و اجتماعی هر منطقه تغییر کرده و به نوعی نمایانگر قدرت و نفوذ خانواده سلطنتی است.
شاهزاده
لغت نامه دهخدا
شاهزاده. [ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) شاهزاد. از نژاد شاه. از نسل شاه. ملک زاده. مرد یا زنی که نسب به شاه برد.
فرهنگ عمید
= شاهپور
فرهنگ فارسی
شهزاده، فرزند، شاه، شاهپور
فرزند شاه شاهپور شاپور شهزاده جمع: شاهزادگان.
ویکی واژه
فرزند شاه بویژه اولاد ذکور و ارشد شاه. شاهزاده ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش شاه - زاده قابل تجزیه باشد، و زاده در برخی عناوین مانند امامزاده، آقازاده، علیزاده، نجفزاده و بسیاری دیگر تکرار شده، حاکی از باسن صاحب عنوان است.
جمله سازی با شاهزاده
💡 فروشد ز بر شاهزاده چه تیر ببازید چنگ و گرفتش چو شیر
💡 چشم همه دوستان گشاده از دولت شاه و شاهزاده