سیمابی

سیمابی. ( ص نسبی ) به رنگ سیماب. نقره گون:
طاس سیمابی مه تافته از پرچم شب
طاس زر با می آتش گهر آمیخته اند.خاقانی.چادر سیمابی از روی عروس عالم برکشیدند. ( سندبادنامه ص 308 ).ز فرق زنگی کرمان فتد دستار سیمابی
چو ماران رومی خندان نهد بر سر کلاه زر.بدر چاچی ( از آنندراج ).|| مخلوط با سیماب. آمیخته با سیماب. || نوعی از الماس است که اندک با کبودی و سیاهی زند. ( نزهة القلوب ).

برنگ سیماب. نقره گون

💡 غرور وحشتم بار تحیر بر نمی‌دارد چو شبنم در دل آیینه سیمابی دگر دارم

💡 کنون بروی بیابان سراب سیمابی علم بچشمۀ خورشید بر کشد پنجاه

💡 ای گل نرگس فدای چشم چون بادام تو سرو چون فواره سیمابی آرام تو

💡 دندان به خنده چون کند آن لعل تر سپید سیمابی است اگر شود آنجا گهر سپید

💡 تو گر خاکی و گر آتش نژادی درین دولاب سیمابی چو بادی

💡 دل آهنین را دوایی ده از می که مانند سیمابی از بی‌ سکونی