رقاب

رقاب. [ رِ ] ( ع مص ) مصدر به معنی مراقبة. ( منتهی الارب ). نگاهبانی کردن چیزی را. || ترسیدن: راقب اﷲ فی امره؛ ای خافه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مراقبة شود.
رقاب. [ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ رَقَبَة به معنی گردن. ( از فرهنگ نظام ) ( از غیاث اللغات ) ( آنندراج ). ( ترجمان جرجانی چ دبیرسیاقی ص 52 ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد )

(رِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ رقبه. ۱ - گردن ها. ۲ - پس گردن ها.

( اسم ) جمع رقبه ۱ - گردنها. ۲ - بن گردنها. ۳ - پس گردنها. یا مالک رقاب صاحب اختیار.

💡 بنده دست و زبانش هم سخاو هم سخن بسته مهر و سپاسش هم قلوب و هم رقاب

💡 سلطان نفس خود شو و مالک رقاب باش روشن ضمیر خویش کن و آفتاب باش

💡 ضرب الرقاب داد شیاطین آز را این تیغ نطق کز ملکان قسمت من است

💡 فلک سیاست او بسته بر شهور و سنین زمانه طاعت او بسته بر قلوب و رقاب