دم بخت

(دَ مِ بَ ) (ص مر. ) دختری که زمان شوهر کردنش فرا رسیده.

( صفت ) دختری که هنگام شوهر کردنش رسیده.

دختری که زمان شوهر کردنش فرا رسیده.

💡 نادم نبود خادم بخت تو به گیتی ایمن نشود طاعت تخت تو ز طاعون

💡 ناگهان در سوی بغداد آمدم چون رسیدم بخت دلشاد آمدم

💡 در بزمگه یوسف اگر ره دهدم بخت درآرزوی گوشهٔ زندان تو باشم

💡 گر تو بری ز من بستانی به زور حسن ور من برم نمی شودم بخت یاورا

💡 همه بگذار بدانگه ‌که سوی فارس شدم بختیاری به سرم ریخت فزون از پنجاه

💡 من که هر خط نوشتم و خواندم بخت با خواندن و نوشتن نیست