آب دست

( آبدست ) آبدست. [ دَ ] ( اِ مرکب ) قسمی جامه و پوشش. لباده. جبه آستین کوتاه. || قسمت فوقانی سرآستین درازتر از قسمت تحتانی آن که بر روی آستین برگردانند زینت را. سنبوسه. || مستراح. مبرز. || ( ص مرکب ) سخت چابک و تند. چربدست. ماهر. استاد. رجوع به آبدستی شود. || زاهد پاکدامن و پرهیزکار

( آبدست ) (دَ ) ۱ - (ص مر. ) زاهد، پاکدامن. ۲ - ماهر، استاد. ۳ - (اِمر. ) مستراح. ۴ - لباده.، ( آب دست ) (دَ )(اِمر. ) ۱ - آبی که پیش از خوردن غذا و پس از آن برای شستن دست و دهان به کار می بردند. ۲ - وضو.، ~ به ~خرج دادن کنایه از: مایه گذاشتن.

( آب دست ) ۱. آبی که با آن دست وروی خود را بشویند: هم خلال از طوبی و هم آبدست از سلسبیل / بلکه دست آب همه تسکین رضوان آمده (خاقانی: ۳۶۹ ).
۲. وضو.
۳. شست وشو پس از قضای حاجت، طهارت.
۴. = مستراح
۵. (صفت ) چابک و ماهر و استاد در کار.

( آبدست ) ( اسم ) ۱ - زاهد پاکدامن. ۲ - کسی که دست او در کار چیرگی کند سخت چابک ماهر استاد ( آبدستی ). ۳ - مستراح مبرز جایی. ۴ - قسمی جامه لباده جب. آستین کوتاه. ۵ - قسمت فوقانی سر آستین دراز تر از قسمت تحتانی آنکه بر روی آستین برگردانند برای زینت سنبوسه.
لباده سخت چابک ماهر
آبی که با آن دست وروی خودرابشویند، به معنی وضو
( آب دست ) ( اسم ) ۱ - آبی که بیشتر با دو ظرف ( آفتابه و لگن ) پیش از صرف طعام و بعد از آن برای شستن دست و دهان بکار برند. ۲- وضو دست نماز. ۳- استنجا کردن باب. ۴ - لطف و مهارت در صنعت.
آبی که بیشتر با دو ظرف موسوم بافتابه لگن پیش از طعام و بعد از طعام برای شستن دست و دهان بکاراست

اسم: آبدست (پسر) (فارسی، بلوچی) (تلفظ: abdast) (فارسی: آبدست) (انگلیسی: abdast)
معنی: چابک، تردست، تر و فرز

💡 با نگرش به بلندی و زمین‌های صخره‌ای، یک بالگرد پیاپی به رساندن نیازمندی‌ها به السقرا کمک می‌کند. این روستا افزون بر برق، اکنون دارای یک کانال آب دست‌ساز است که آب شیرین روستاییان را فراهم می‌کند.

💡 طی گزارش میدانی از رودخانه کرخه رهاسازی آب به‌صورت موقت صورت گرفته و در جاهایی کشاورزان حاشیه سوسنگرد توانستند به آب دسترسی پیدا کنند ولی در مسیر سوسنگرد به بستان هنوز آب مورد نیاز به آن مناطق نرسیده و کشاورزان و دامداران همچنان منتظر رهاسازی بیشتری هستند.