تخلل

تخلل. [ ت َخ َل ْ ل ُ ] ( ع مص ) به میان گروهی در شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). درآمدن در میان کسان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( المنجد ). در میان قوم شدن. ( آنندراج ). درآمدن در میان کسان یا در خلال خانه های آنان. ( از اقرب الموارد ). || درآمدن در حوالی قوم. || سپری شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سپری شدن چیزی. ( آنندراج ). || به یکی از جای مخصوص باریدن باران. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). باران به یک جایی مخصوص باریدن. ( آنندراج ). باریدن باران در جایی مخصوص، نه همه جا. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || جستن رطب را در میان شاخه ها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تخلل َ الرُطب َ؛ طلبه خلال َالسَعَف بعد انقضاءالصرام. ( اقرب الموارد ). || سوراخ نافذ کردن در چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نفوذ کردن چیزی در چیزی: تخلل الشی ُٔ فیه؛ نفذ. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). || زدن کسی را پیاپی به نیزه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). || خلال کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). خلال کردن در دندان. ( منتهی الارب ). خلال کردن دندان. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پاک کردن آنچه در میان دندانها است. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || انگشتان در میان یکدیگر آوردن در وضو. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

(تَ خَ لُّ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) به میان مردم رفتن. ۲ - در چیزی رخنه کردن. ۳ - (مص م. ) خلال کردن دندان.

۱. در میان قوم شدن.
۲. درآمدن در میان مردم.
۳. در چیزی نفوذ کردن و رخنه پیدا کردن.
۴. چیزی از لای دندان درآوردن، خلال کردن دندان.

( مصدر ) خلال کردن دندان.

به میان مردم رفتن.
در چیزی رخنه کردن.
خلال کردن دندان.

💡 ز آنکه هرجا دوئی بود درشیء متخلل بود در او جزوی

💡 «کِلْتَا الْجَنَّتَیْنِ آتَتْ أُکُلَها» ای اعطت ثمرها و ادّت ریعها تاما ای کلّ واحدة منهما، فلذلک لم یقل آتتا، «وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ» ای من اکلها، «شَیْئاً» ای لم ینقص ممّا عهد، «وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً» ای شققنا فی المکان المتخلل بینهما جنب الزّرع اخبر اللَّه سبحانه و تعالی عن اتّصال عمارتهما و کمال تأدیة حملهما من نخلهما و اعنابهما و اخبر انّ شربهما کان من نهر جار و هو من اغزر الشرب.

💡 این از آن روست که آتش صاعقه، به سبب لطافتش از اجسام متخلل نفوذ همی‌کند و چنان سریع است که در آن ها درنگ نکند اما از اجسام غیر متخلل در زمانی بیشتر نفوذ کند و از این رو مقداری قابل توجه در آن بماند و ذوبش کند.