آلایش

( آلایش ) آلایش. [ ی ِ ] ( اِمص، اِ ) اسم مصدر و فعل آلودن. آلودگی. || مجازاً، فسق. فجور. عیب. ( برهان ). تردامنی. ناپاکی:
از ایشان ترا دل پرآلایش است
گناه مرا جای پالایش است.فردوسی.بران از دو سرچشمه دیده جوی
ور آلایشی داری از خود بشوی.سعدی.چه آمیزش بغساقش چه آلایش بغسلینش.قاآنی.|| در تداول امروزین، دَین. وام. بدهکاری. || عادت های زشت، چون عادت به افیون یا شراب. رجوع به بی آلایش شود.

( آلایش ) (یِ ) (اِمص. ) ۱ - آلودگی. ۲ - ناپاکی.

( آلایش ) ۱. آلودگی.
۲. ناپاکی.

( آلایش ) ( اسم ) ۱ - عمل و فعل آلودن آلودگی. ۲ - فسق فجور ناپاکی. ۳ - عادت زشت مانند عادت بافیون یا شراب.
آلودگی، ناپاکی

آلایش
{contamination} [زمین شناسی، فیزیک] [زمین شناسی] فرایندی که در طی آن ترکیب شیمیایی ماگما براثر گوارد میانبارها یا سنگ درون گیر تغییر می کند [فیزیک] حضور ناخواستۀ مواد پرتوزا در هر جا
{offal, variety meats} [علوم و فنّاوری غذا] اجزای غیرگوشتی لاشه، مانند قلوه و جگر و روده، که به عنوان غذا مصرف می شوند

آلوده کردن، آلودگی، ناپاکی.
همه قسمت‌های دام ذبح شده جز گوشت آن.

💡 ترا بر بال و پر از خود اگر آلایشی نبود ز غوغای مگس طبعان چه داری باک ای عنقا

💡 شکر کن اهلی که گر خاک رهی در کوی او دامن آن پاک را آلایش از گرد تو نیست

💡 بجز پندار هستی نیست رنج عاشقان جامی بشوی آلایش پندار هستی تا بیاسایی

💡 باده صافی: عشق بی‌آلایش است. عشقی خالی از هر عیب و نقص، و فارغ از لذت وصل یا درد دوری و حرمان.

💡 به عنوان یک قاعده، اتصال‌های اهمی در محل‌هایی از نیم‌رسانا که ناخالصی زیادی داشته باشند شکل می‌گیرند. آلایش زیاد منجر به نازک‌تر شدن ناحیهٔ تخلیهٔ روی سطح می‌گردد و به الکترون‌ها اجازه می‌دهد به سادگی در هر دو جهت با استفاده از تونل‌زنی کوانتمی در درون سد جریان یابند.

💡 اولین ال‌ئی‌دی آبی-بنفش با استفاده از نیترید گالیم با آلایش منیزیم در دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۷۲ توسط هرب ماروسکا و والی راینز، دانشجویان دکترای علوم و مهندسی مواد ساخته شد.