ابطال در زبان فارسی به معنای از بین بردن، بیاثر کردن یا نامعتبر کردن یک عمل، قرارداد، سند یا تصمیم است. این واژه در حوزه حقوق به کار میرود و نشاندهنده عملی است که باعث میشود یک عمل حقوقی یا یک قرارداد فاقد اعتبار و اثر قانونی شود. به عبارت دیگر، این اصطلاح یعنی لغو یا فسخ رسمی و قانونی چیزی که قبلاً وجود داشته است.
ویژگیها
از بین بردن اثر قانونی: ابطال موجب میشود که یک قرارداد، سند یا عمل حقوقی دیگر هیچ گونه اثر حقوقی نداشته باشد و مانند این باشد که آن عمل هرگز انجام نشده است. این حالت با فسخ که معمولاً به معنای پایان دادن به قرارداد است، تفاوت دارد.
نیاز به دلیل یا حکم قانونی: این عمل بر اساس دلایل قانونی مشخص یا حکم دادگاه انجام میشود. مثلاً اگر یک قرارداد به دلیل نقص در شرایط یا تقلب تنظیم شده باشد، ممکن است ابطال شود.
تأثیر بر حقوق طرفین: ابطال یک عمل حقوقی باعث بازگشت طرفین به وضعیت قبلی میشود و حقوق و تعهدات ناشی از آن عمل از بین میرود. این موضوع به حفظ عدالت و جلوگیری از سوءاستفاده کمک میکند.
ابطال. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ بَطَل. دلیران. شجاعان. دلاوران:
ابطال صف آرای درآیند به ابطال
اعلام جهانگیر درآرند به اعلام.مسعودسعد.ابطال در ظلمات معرکه به نور شموع رماح وعکس مشاعل سلاح استضائه نمودند. ( تاریخ معجم ).
ابطال. [ اِ ] ( ع مص ) باطل کردن. نقض. رد. نسخ. الغاء. عزل کردن. شکستن. لغو کردن. اِقاله. نادرست کردن. تباه کردن. ناچیز کردن: بمجرد گمان... نزدیکان خود را مهجور گردانیدن و در ابطال ایشان سعی نمودن... تیشه بر پای خود زدن بود. ( کلیله و دمنه ). || دروغ و باطل و هزل گفتن. باطل آوردن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ بطل، دلیران.
( اِ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - باطل کردن، لغو کردن، بیهوده کردن، ناچیز کردن. ۲ - دروغ و باطل گفتن.
= بطل
باطل کردن، لغو کردن.
باطل کردن، لغوکردن، ناچیزساختن، بیفایده وبیهوده کردن، دلیران، جمع بطل
( مصدر ) ۱ - باطل کردن نقض رد نسخ الغائ عزل کردن شکستن لغو کردن اقامه نادرست کردن تباه کردن ناچیز کردن. ۲- دروغ و باطل و هزل گفتن باطل آوردن.
باطل کردن، لغو کردن، بیهوده کردن، ناچیز کردن.
دروغ و باطل گفتن.
جِ بطل؛ دلیران.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نیوتن در نسخهای از سال ۱۷۰۴ کوششهای خود برای استخراج دادههای علمی از کتاب مقدس را توصیف میکند و تخمین میزند که جهان زودتر از سال ۲۰۶۰ به پایان نخواهد رسید. او در پیشبینی این موضوع گفت: «این را نه برای اینکه پایانِ جهان را پیشبینی کردهباشم میگویم، بلکه برای ابطال گمانههای عجولانهٔ انسانهای خیالپرداز که مرتباً آخرالزمان را پیشبینی میکنند، میگوییم؛ که با هر بار شکستِ پیشبینیهایشان، اعتبارشان کاهش مییابد.»
💡 فلو در سال ۱۹۵۰ با نگارش مقاله «الهیات و ابطالپذیری» مبحث تحقیقپذیری عبارات دینی و به ویژه عبارت «خدا وجود دارد» را از نو باز کرد. از آن زمان به مدت بیش از نیم قرن وی در جایگاه استادی فلسفه در دانشگاههای آکسفورد، آبِردین، کیل و ریدینگ و به عنوان سخنران در بسیاری از دانشگاههای آمریکایی و کانادایی، در مباحث علمی، کتابها، سخنرانیها و مقالات خود از بیخدایی دفاع میکرد و به انتقاد از اعتقاد به زندگی پس از مرگ میپرداخت.
