آب گردش

( آب گردش ) آب گردش. [ گ َ دِ ] ( ص مرکب ) تندرفتار:
آب گردش مرکبی کز چابکی هنگام تک
نعل سخت او ز خاک نرم می گردد غبار.ازرقی.|| ( اِ مرکب ) نوبت آب در اصطلاح برزگران.

( آب گردش ) (گَ دِ ) (ص مر. ) تند رفتار، تندرو، سریع السیر.

( آب گردش ) ۱. نوبت آب گرفتن برای کشتزار.
۲. تندرو: آبگردش مرکبی کز چابکی هنگام تک / نعل سخت او ز خاک نرم انگیزد غبار (ازرقی: ۲۴ ).

( آب گردش ) ( صفت ) تند رفتار تند رو سریع السیر.
تند رفتار

تند رفتار، تندرو، سریع السیر.

💡 شاهزاده بر مقدمه لشکر می راند و صید می کرد و به اتفاق از پیش او گوری برخاست، براق سیرت، برق صورت، باد رفتار، آتش کردار، آب گردش، خاک توانش.

💡 کم مشمر گریه ام زانکه به علم ازل بوده در این جوی آب گردش هفت آسیا

💡 خورده با آب و پاک بنشسته زآب گردش چو آسمان شسته

💡 در فصل دی که گشته جهان زمهریر ازو بنشین که آب گردش ساغر کنیم طرح

💡 خاک و باد و آب و آتش طبع ازان شد که اسب اوست خاک طاقت، آب گردش، باد پا، آتش نعال

💡 آب گردش مرکبی کز چابکی هنگام تک نعل سخت او ز خاک نرم انگیزد غبار