رعاع

رعاع. [رَ ] ( ع ص، اِ ) مردم پست و فرومایه و غوغا. یکی آن رَعَاعة است و گفته اند از لفظ خود واحد ندارد. ( از اقرب الموارد ). مردم ناکس و سفله که علو همت در او نبود. ( ازبحر الجواهر ). مردم نودیده فرومایه ناکس. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بددل و سفله. ( مهذب الاسماء ).مردم پست. فرومایگان. ( فرهنگ فارسی معین ). یکی رَعَاعه. غوغا. سقاط. اخلاط مردم. مردم ناکس و فرومایه. رذل. دنی. ( یادداشت مؤلف ): همج رعاع؛ مردم ناکس و فرومایه و بی اراده. غوغا. ( یادداشت مؤلف ). ابوالقسم بدین سخن التفات ننمود و به غلبه رعاع و کثرت اتباع مغرور گشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 161 ).

(رَ ) [ ع. ] (ص. ) مردم پست.

مردم پست، فرومایه، ناکس، و نادان.

مردم پست وفرومایه وناکس ونادان
( صفت ) مردم پست فرومایگان.

مردم پست و فرومایه.

💡 بدعتی در دین نمودم اختراع؟ یا ز دین برگشتم ای قوم رعاع؟

💡 فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِیقاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ، و هو یوم الزینة. قال ابن عباس: وافق ذلک یوم السبت فی اوّل یوم من السنة، و هذا یوم النیروز و قال ابن زید: اجتماعهم للمیقات بالاسکندریة و اختلاف الروایات فی عدد السحرة و بیان هذه القصه سبق فی سورة طه و الاعراف. و قیل للناس، یعنی للعامة والدهما و الرعاع من اهل مملکته.