ذباله

( ذبالة ) ذبالة. [ ذُ ل َ ] ( ع اِ ) پلیته. ( دهار ) ( منتهی الارب ). فتیله. فلیته. ذُبّاله َ. پلیته افروخته. ج، ذبال. ( مهذب الاسماء ). ذَبائل:
این همی گفت و ذباله نور پاک
از لبش میشد پیاپی بر سماک.مولوی.
ذبالة. [ ذُب ْ با ل َ ] ( ع اِ ) پلیته. فلیته. فتیله.
ذباله. [ ذَ ل َ / ذَب ْ با ل َ ] ( ع اِ ).

(ذُ لِ ) [ ع. ذبالة ] (اِ. ) ج. ذبیل، آشغال.
(ذُ لَ ) [ ع. ذبالة ] (اِ. ) فتیلة شمع یا چراغ.

فتیله، فتیلۀ شمع یا چراغ.

( اسم ) جمع ذبیل آشغالها.
این کلمه در یاد داشتهای من بود و معنی آن در آن یاد داشت سوزن با رشته نوشته بود.

ذبالة
فتیلة شمع یا چراغ.
ذبالة
ذبیل، آشغال.

💡 عجب که بند شود تا به پشت گاو زمین نعوذباله اگر پا فرو رود به خلاب

💡 عیاذباله از روزی که عشقم در جنون آرد سر زنجیر گیرد و ز در عقلم درون آرد

💡 نعوذباله اگر بگذری به جانب غیر تو می‌خرامی و من رشک بر زمین دارم

💡 این همی گفت و ذبالهٔ نور پاک از لبش می‌شد پیاپی بر سماک

💡 چو اندر ذباله شهنشه رسید زکوفه یکی مرد از ره رسید

💡 ورنه نعوذباله فردا این باغ و کاخ و سرو و سمن نیست