خشثره
کلمه «خشثره» در متون دینی و اخلاقی باستان به یکی از سه صفت مهم دینی و اخلاقی اشاره دارد و نشان‌دهنده درخشش حکومت، قدرت و جایگاه والا است. این واژه احتمالاً با «فره‌ایزدی» مرتبط بوده و نماد توانایی و اقتدار الهی یا اجتماعی محسوب می‌شده است.
در زبان‌های باستانی، خشثره ممکن است با یک تغییر کوچک در نوشتار، معانی متفاوت پیدا کند. در انتقال این مفهوم به زبان‌های فرعی یا بعدی، اختلاف ظریف میان معانی ممکن است از بین رفته باشد و فهم دقیق آن دشوار شده باشد. معنای احتمالی آن در فارسی امروز «خوش‌سر» یا خوش‌آیند در حکمرانی و رفتار نیکو است.
همچنین در برخی منابع، خشثره با مفهومی دوم مرتبط شده که به «شیر پاک خورده» تعبیر می‌شود و با تعابیر دیگری مانند ستر، کشتر و کیشتر در زبان آشوری مترادف دانسته شده است. این تنوع معانی نشان می‌دهد که واژه هم بار دینی و اخلاقی دارد و هم نمادی از صفات طبیعی یا فرهنگی.
ویکی واژه
(ادیان): یکی از سه صفت مهم دینی و اخلاقی: درخشش حکومت و قدرت؛ شاید فره‌ایزدی. خشثره یا خشتره فقط با یک اختلاف حرف ممکن بوده در زبان معیار باستان مفاهیم متفاوت داشتند ولی هنگام انتقال از زبان اصلی به فرعی این تفاوت احتمالا درک نشده است. خشثره شاید به زبان فارسی امروزی خوش‌سر باشد ولی معنی دومی هم دارد که «شیر پاک خورده» از آن استنباط می‌گردد.
با تعابیری مانند ستر، کشتر، کیشتر به زبان آشوری مترادف دانسته شده است.
جمله سازی با خشثره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با اینکه نام پسر آبولیتس -هوخشثره- مشخصاً ایرانی و زرتشتی است، ولی پاره‌ای تبار او را ایلامی انگاشته‌اند.
