فرهنگ عمید
۱. صدای مردانۀ بین صدای بم و صدای زیر.
۲. خواننده ای که چنین صدایی دارد.
۳. سازی که چنین صدایی دارد.
۱. صدای مردانۀ بین صدای بم و صدای زیر.
۲. خواننده ای که چنین صدایی دارد.
۳. سازی که چنین صدایی دارد.
باریتون ( به انگلیسی: Baritone ) گونه ای از صدای مردانه در خوانندگی است که بین صداهای باس و تِنور جای می گیرد.
باریتون شایع ترین گونهٔ صدای آوازی میان مردها است. واژهٔ باریتون در کلمهٔ یونانی باریتونوس ( به معنی صدای عمیق یا سنگین ) ریشه دارد. نُت قطعه هایی که برای خوانندگان باریتون نوشته می شوند معمولاً برای گروه کُر حد فاصل فای دوم ( F2 ) و چهارم ( F4 ) و برای خوانندگان اپرا مابین سُل دوم ( G2 ) و چهارم ( G4 ) در نظر گرفته می شود.
باریتون (اصطلاح). باریتون (۱)(baritone)
صدای مردانه با زیراییِ بین باس و تنور، و گسترۀ تقریبی سل ۲ تا فا۴. این کلمه وقتی پسوند نام یک ساز باشد، مانند ساکسوفون باریتون، به این مطلب اشاره دارد که گسترۀ آوایی صدای آن ساز تقریباً مشابه گسترۀ آوایی باریتون است. دیتریش فیشرـ دیسکاوو هرمان پِرِیاز باریتون های معروف آلمانی اند. «باریتون » نام یک ساز برنجی دریچه دار از خانوادۀ ساکس هورناست، که زیرایی مشابه با اِئوفُنیوم دارد.
باریتون (ساز). باریتون (۲)(baryton)
ساز موسیقایی پیچیده، آرشه ای، و سیم داری که طنینی شدید و آوازگونه تولید می کند. این ساز برمبنای نوعی ویولقرن ۱۸ ساخته شده است و تفاوتش در افزوده شدن سیم های واخوانیاست که با دست به آن ها زخمه می زنند. باریتون از سازهای محبوب شاهزاده نیکلاس استرهازی، حامیِ آهنگ ساز اتریشی فرانتس یوزف هایدنبوده، که برای خوش آیند شاهزاده بیش از ۱۲۰ تریو برای ویولن، باریتون، و ویولن سل، و بسیاری آثار دیگر برای این ساز نوشت.
💡 آرشاویر گارگینی کاراپتیان (ارمنی: Արշավիր Գարեգինի Կարապետյան؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۲۹ - درگذشته ۱۲ دسامبر ۱۹۸۷) خواننده اپرا باریتون اهل ارمنستان بود.
💡 آئینوآ در ۲۰ آوریل ۱۹۹۸ با «دواین کرافت» خوانندهٔ باریتون آمریکایی ازدواج کرد که حاصل آن دختری به نام «سارا «بود؛ اما این ازدواج در سال ۲۰۰۳ به جدایی انجامید. او مجدداً در ۱ ژوئیه ۲۰۱۳ با قهرمان پرش با اسب، «خسوس گارمندیا» در شهر «فوئنتهرابیا» (در استان گیپوسکوا) و بهطور مخفیانه پیوند زناشویی بست که حاصل این پیوند، پسری به نام «ایکر» است که در سال پیشتر در سال ۲۰۱۰ میلادی به دنیا آمده بود.
💡 پدر او اتریشی و مادرش اسپانیایی بود و یادگیری موسیقی را با فراگیری نواختن پیانو از سن ۴ سالگی آغاز کرد و در سن ۸ سالگی در گروه کُر مدرسهاش، آواز میخواند. برادر او «فرانسیسکو کرائوس تروخییّو» نیز یک خوانندهٔ باریتون اپراست و در کنار او به تحصیل موسیقی پرداخته است. او فنون صداسازی و خوانندگی را نزد «مرسدس یوپارت» در میلان آموخت.
💡 حزب نازی در آلمان او را آهنگسازی یهودی و فاسد میخواند. بنابراین شونبرگ در سال ۱۹۳۳ به آمریکا کوچ کرد و در آنجا نظریه موسیقایی خود را به نام روش (گام) دوازدهنتی با نوشتن آثاری چون کنسرتو برای ویلن در ۱۹۳۶، «در ستایش ناپلئون» برای صدای باریتون، ۲ ویلن، آلتو، ویلنسل و پیانو در ۱۹۴۲، کنسرتو برای پیانو و سهنوازی برای سازهای زهی در ۱۹۴۶، «یک بازمانده از ورشو» در ۱۹۴۷، گسترش داد.
💡 گیسلانزونی در لکو، لومباردی به دنیا آمد و برای مدت کوتاهی در یک حوزه علمیه تحصیل کرد، اما به دلیل رفتار بد در سال ۱۸۴۱ از آنجا اخراج شد. او سپس تصمیم گرفت در پاویا در رشته پزشکی تحصیل کند، اما پس از مدت کوتاهی این کار را رها کرد تا به عنوان یک باریتون حرفه خوانندگی را دنبال کند و علایق ادبی خود را پرورش دهد.
💡 پیشگامان در زمینه تولید لوازم آرایشی، باریتون برلینی، لودویگ لیشنر، که اولین آرایش صحنه بدون سرب را در سال ۱۸۷۳ ایجاد کرد، و مکس فاکتور، که همچنین چهره ستارگانی مانند گلوریا سوانسون، گرتا گاربو و جوآن کرافورد را خلق کرد. او همچنین به اختراع واژه «آرایش» نسبت داده شدهاست. الیزابت آردن و هلنا روبینشتاین نیز قابل ذکر هستند.